چند روز دیگر قراره مراسم عروسی‌اش برگزار بشود. با توجه به فرهنگ امروزه، عروس خانم از صبح به آرایشگاه می‌رود و تا آخر شب نیز باید آرایش بر روی صورتش باشد و معمولاً هم نگه داشتن وضو در این زمان طولانی بعید است؛ بنابراین می‌ترسد که مبادا زندگی‌اش با گناه شروع بشود، نه می‌تواند با تیمم نماز بخواند و نه با این توجیه که «یک شب که هزار شب نمی‌شود» از خیرِ نماز بگذرد.

تنها راهش این است که وضو بگیرد و دو ساعت مانده به غروب به آرایشگاه برود تا بتواند نماز مغرب و عشاء را با وضو بخواند. اینجاست که باید گفت: «عروسی‌ات مبارک!»

توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۳۶۵.  امام خامنه‌ای: آرایشگران، ص۱۱۴.